نام زیبایت که می آید انگار همه خوبی ها در مقابل همه بدیهای عالم  به یکباره صف میبندند ... رویارویی اوج  پاکی و حقارت پلیدی ، سرفرازی آگاهی و شرم تقصیر،  زبونی خاک و بلندای افلاک ، وسعت آزادگی و تنگنای  اسارت ، تمامیت  وفا و حقارت نیرنگ ...آه ...  انگار همه عشق در مقابل همه نفرت به بر روی لبه تیغ ایستاده اند ... نه دلها و نه چشمها  تاب نمی آورند این همه  آشفتگی را ... که شاید همین باشد راز  گریه های بی بهانه ما به هنگام شنیدن نامت ... ای حسین !  شاید آبی است بر آتش دل  ... سلام بر تو و بر دوستان تو .

نوشته شده توسط ۩۞۩ زهرا ۩۞۩ در چهارشنبه 1386/10/26 | موضوع: سلام بر حسین