الهی! همه به تن غریبند و من به جان و دل غریبم، همه در سفر غریبند و من در حضر غریبم. الهی! هر بیماری را شفاء از طبیب است و من بیمار از طبیبم، هرکرا از قسمت بهره ی ایست و من بی نصیبم، هر دل شده ای با یاری و غمگساری است و من بی یار و غریبم. همه شب مردمان در خواب و من بیدار چون باشم…  غنوده هر کسی با یار و من بی یار چون باشم …  الهی! عنایتت کوه است و فضل تو دریاست، کوه کِی فرسود و دریا کِی کاست؟ عنایت تو کی جُست و فضل تو کی وا خواست؟ پس شادی یکی است که دوست یکتاست.

با آرزوی قبولی طاعات و عبادات

نوشته شده توسط ۩۞۩ زهرا ۩۞۩ در سه شنبه 1387/06/19 | موضوع: دعای خواجه عبدالله انصاری